to top

Zwanger en een rondlopende peuter in huis – mijn ervaring tot nu toe.

Nooit had ik gedacht dat ik na mijn eerste bevalling weer zwanger zou zijn na +/- 16 maanden. Uiteraard waren mijn man en ik super blij met dit nieuws, maar het was ook wel even slikken. Eerder hadden we wel gesprekken gehad over een tweede kindje en wanneer het ons wel leuk zou lijken om weer een klein wondertje te verwelkomen en nu was het gewoon al zover.

Met het zojuist beëindigen van een eigen zaak, een verhuizing achter de rug en een klein mannetje wat net de wereld aan het ontdekken was, waren we helemaal niet bezig met zwanger raken en nog een klein wondertje. En nu hebben we nog maar iets meer dan twee maanden te gaan voordat we ons kleine prinsesje kunnen verwelkomen.

* Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik in deze zwangerschap ook wel genoeg momenten heb die ik als zwaar ervaar.

Zoals ik al eerder heb genoemd zijn mijn man en ik heel blij met deze zwangerschap en kunnen we niet wachten. Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik in deze zwangerschap ook wel genoeg momenten heb gehad die ik als zwaar heb ervaren. Voorbeelden van mijn persoonlijke dilemma’s? Ik vind het bijvoorbeeld erg dat ik nu niet actief achter mijn peuter aan kan rennen en hem veel leuker met anderen zie spelen. Uiteindelijk weet ik dat het tijdelijk is en kan ik me goed over dit gevoel heen zetten.  Ander voorbeeld is dat ik door alle bezigheden thuis en mijn kleine man die aandacht nodig heeft, vergeet te genieten van deze zwangerschap. Hoe bewust ik mijn 1e zwangerschap meemaakte, deze keer lijkt het langs me heen te gaan en heb ik het gevoel alsof ik er niet helemaal bij ben.


Ik voel me soms wel schuldig naar mijn kleintjes toe, maar ik weet dat het ook maar tijdelijk is en dat er meer moeders zijn die in een korte tijd meerdere kinderen achter elkaar krijgen. Dus ik probeer me ondanks mijn eigen dilemma’s nu vooral te focussen op de leuke momenten met mijn kleine man, op de komst van onze dochter die nu steeds dichterbij komt en de gedachte dat ik mijn twee kinderen straks samen zie spelen en ik (en mijn man) straks met ze mee kunnen spelen en met ze kunnen knuffelen.


De vraag die stiekem wel bij mij blijft hangen is dan toch: Hoe doen andere moeders dit en ben ik de enige bij wie deze gevoelens/dilemma’s spelen?

cefiraelvia

Leave a Comment